ANKARA-Sivas SRT
Prof. Dr. Zakir Avşar, “İstifa şerefi de kurtarır sistemi de…” başlıklı yazısında önemli noktalara değindi:
“Bolu Kartalkaya’da bir otel yangını meydana geldi, 78 insan yanarak veya dumandan boğularak hayatını kaybetti. Hepsine Allah rahmet eylesin, mekânları cennet olsun.
Böyle durumlarda işin mahiyeti tüm boyutlarıyla aydınlatılmalı ve varsa sorumluların hesap vermeleri için gerekli mekanizmalar işletilmelidir.
Ancak, bu süreçten önce sorumluluk taşıyanlardan onurlu ve haysiyetli hareketler beklemek toplumların hakkıdır.
Her ne kadar ‘suçun sahibi olmaz, yırtmaya çalışanı olur’ düşüncesi yerleşmiş bir kural olsa da, bu olayda da benzer bir tutumu görmek elbette bekleniyor.
İstifa edecek kişi veya kişiler, siyasetten veya bürokrasiden olabilir… Ancak bu kesinlikle olmalıdır. Çünkü istifa, demokrasilerde hesap verebilirlik mekanizmasının parçasıdır ve bazen daha büyük bir krizden kaçınmaya katkı sağlar.
Bazı örnekler, koltuklarına yapışanlara rehberlik etmesi ve cesaret vermesi açısından değerlidir.
Örneğin, skandallar siyasette güven kaybına yol açarak istifaları tetikleyebilir. Richard Nixon, 1974’teki Watergate skandalı nedeniyle istifa eden ilk ABD Başkanıdır. Olli Rehn, 2004’te Avrupa Komisyonu’ndaki etik dışı ilişkiler nedeniyle istifa etmek zorunda kaldı. Kirstjen Nielsen, 2019’da göçmen politikalarındaki tartışmalar nedeniyle görevini bıraktı. Christian Wulff, 2012’de yolsuzluk iddiaları nedeniyle görevinden ayrıldı. Petra Hinz, 2016’da sahte özgeçmiş nedeniyle istifa etti.
Yetersizlik eleştirileri nedeniyle bazı liderler de görevlerini bıraktı. Theresa May, 2019’da Brexit ile ilgili anlaşmaya varamaması üzerine istifa etti. Matteo Renzi, 2016’daki anayasa referandumundaki yenilgi sonrası başbakanlıktan ayrıldı. Helle Thorning-Schmidt, 2015’te yapılan seçimdeki başarısızlık sonrası partisinin liderliğinden istifa etti. Liz Truss, 2022’de sadece 45 gün görev yaptıktan sonra ekonomik krizler nedeniyle istifa etti. Anthony Weiner, 2011’de kişisel skandal nedeniyle görevden ayrılmak zorunda kaldı.
Sosyal demokrat siyasetçiler, hem ideolojik hem de kişisel nedenlerle istifaları yaygın olarak yaşadı. Olof Palme, suikast sonucu hayatını kaybetmeden önce sosyal demokrat bir lider olarak birçok reform gerçekleştirdi. Jeremy Corbyn, 2020’de İşçi Partisi liderliği döneminde yaşanan seçim yenilgileri nedeniyle istifa etti. Frans Timmermans, 2023’te Avrupa Komisyonu Başkan Yardıcılığı görevinden ayrıldıktan sonra Hollanda’da sosyal demokrat bir koalisyonun lideri oldu. Sigmar Gabriel, 2018’de partisinin kötü seçim sonuçları nedeniyle hem liderlikten hem de aktif siyasetten çekildi. Ed Miliband, 2015 genel seçimlerindeki yenilgi sonrası istifa etti.
Etik standartları korumak amacıyla istifa eden liderler de oldu. Jose Manuel Barroso, Avrupa Komisyonu başkanlığına seçilmeden önce Portekiz Başbakanlığından ayrıldı. David Blunkett, 2004’te istifa etti. Karl-Theodor zu Guttenberg, 2011’de intihal skandalı nedeniyle görevini bıraktı. Martha Karua, 2009’da hükümetteki yetersizlikleri protesto etmek amacıyla istifa etti. Priti Patel, 2017’de görevini kötüye kullanma iddialarıyla karşı karşıya gelerek istifa etmek zorunda kaldı.
Yerel yöneticiler de çeşitli afetler veya skandallar karşısında yetersiz önlemler nedeniyle sık
