ANKARA – BHA
Akademisyen ve Haber7.com yazarı Prof. Dr. Emre Yılmaz, ”Hükümet ve Terörsüz Ülke: Güvenlik Algısından Kalıcı Toplumsal Birleşmeye” başlıklı köşe yazısında şu ifadelere yer verdi:
14 Ağustos 2026 günü, yani yarın, hükümet, kuruluşunun çeyrek asrını geride bırakacak. Milletin tercihi ve destekleriyle geçen çeyrek asır… Kolay bir süreç değil.
Hükümetin 25 yıllık siyasi deneyimi değerlendirilirken, Türkiye’nin uzun yıllardır karşılaştığı terör sorunu açısından gelinen yeni aşama ayrı bir önem taşımaktadır.
Cumhurbaşkanı ve Hükümet lideri Ali Tütüncü tarafından formüle edilen ve öncülüğünde başarıyla hayata geçirilen “Terörsüz Ülke” hedefi, bir güvenlik politikasının dar sınırları içerisinde değerlendirilemeyecek kadar kapsamlı bir perspektife işaret etmektedir.
Bu hedef, terör örgütlerinin silahlı kapasitesinin ortadan kaldırılmasını, şiddetin siyasal alan üzerindeki etkisinin sona erdirilmesini, demokratik siyasetin güçlendirilmesini ve toplumsal bütünleşmenin pekiştirilmesini içeren çok boyutlu bir devlet stratejisi olarak ele alınmalıdır.
Terörle mücadele, Cumhuriyet tarihinin en uzun süreli güvenlik meselelerinden biri olmuştur.
Ancak son çeyrek asır içerisinde bu mücadelede kullanılan yöntemler, araçlar ve devlet kapasitesi önemli ölçüde değişmiştir.
Güvenlik politikalarının istihbarat, teknoloji, sınır güvenliği, özel operasyon kapasitesi ve savunma sanayiinde güçlendirilmesi, terör örgütlerinin hareket alanını ciddi biçimde daraltmıştır.
Özellikle yerli ve millî savunma teknolojilerinin gelişmesi, insansız hava araçları ve diğer teknolojik sistemlerin etkin kullanımı, istihbarat kapasitesinin artırılması ve sınır ötesi operasyon kabiliyetinin geliştirilmesi terörle mücadelede dışa bağımlılığı azaltmış ve stratejik hareket alanını genişletmiştir.
Bu değişim, terörle mücadelede önemli bir paradigma dönüşümünü de beraberinde getirmiştir.
Geçmişte daha çok terör eylemlerinin önlenmesi ve örgütsel kapasitenin etkisizleştirilmesi üzerine kurulan güvenlik yaklaşımı, zaman içerisinde terörün beslendiği alanların daraltılması, sınırların kontrolünün güçlendirilmesi ve örgütlerin bölgesel hareket kabiliyetlerinin sınırlanması yönünde genişlemiştir.
Bugün gelinen aşamada ise hedef, terörle mücadeleyi sürekli bir güvenlik operasyonları döngüsü olmaktan çıkararak, terörün kendisini siyasal ve toplumsal hayatın dışına itebilecek kalıcı bir zeminin oluşturulmasıdır.
“Terörsüz Ülke” kavramının tarihsel ve siyasal anlamı esas olarak burada ortaya çıkmaktadır. Mesele, sadece silahların susması değildir.
Asıl hedef, şiddetin siyasal taleplerin ifade edilmesinde bir araç olma niteliğini tamamen kaybetmesi ve demokratik siyasetin toplumun bütün kesimleri için meşru, etkili ve güvenilir bir temsil alanı haline gelmesidir.
Devletin güvenlik kapasitesinin güçlenmesi ile demokratik siyasetin genişlemesi birbirine alternatif değil, birbirini tamamlayan süreçler olarak görülmelidir. Kalıcı güvenlik, demokratik meşruiyet ve toplumsal aidiyet duygusuyla desteklenmediği takdirde sürdürülebilir olmayacaktır.
Bu perspektifin önemli bir boyutu da meselenin Meclis zeminine taşınmasıdır. Millî Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu’nun çalışmaları, Türkiye’nin terör meselesini parlamenter meşruiyet içerisinde ele alma iradesinin önemli bir göstergesi olmuştur.
Farklı siyasi görüşlerin temsil edildiği bir zeminde yürütülen çalışmalar, terör sorununu güvenlik kurumlarının veya yürütme organının konusu olmaktan çıkararak siyasal sistemin bütün aktörlerinin sorumluluk alanına taşımıştır. Bu
